In 1988 is deze lijn gesloten voor reizigers. Ik wandelde over het voor goederen nog gebruikte deel. Het stuk achter Frasnes was toen buiten dienst. Later is dat omgedraaid, en werd het deel tussen Ronse en Frasnes gesloten. In 2006 volgde de rest. De sporen die ik bewandeld heb zijn tot 2024 blijven liggen, de lijn vanaf Frasnes naar Leuze was al eerder opgbroken. Nu alles is weg gesaneerd is het een van de vele gelikte fietspaden. Heel België heeft haar houten bielzen en teer vervangen voor strak beton. Het bejaardenkorps e-bikers kan heerlijk genieten van de oude infrastructuur, industrie heb je niet meer nodig als je met pensioen bent. In mijn ogen, vrij kortzichtig. De fotoreportage is nog analoog met een camera waarvan de batterij leeg begon te raken, en de sluitertijd een beetje moeilijk deed. De reis begint met de trein naar Ronse, lekker dieselend uit het raam hangen van M2-rijtuigen. Net buiten het station loopt de diesellokomotief om. Rond 2019 zijn hier de sporen al verdwenen, moderne treinen hebben geen omloop meer nodig en is Ronse een lelijk kop-station geworden waarvan het stationsgebouw geen enkele visuele verbinding heeft met het spoor, het is een bushalte geworden... Vanaf Ronse volgt de lijn naar het nog aanwezige station van Dergneau. Duidelijk is te zien dat de lijn nog in gebruik is. Vlak voor Frasnes volgde een mechanisch sein. Als laatse zie je het emplacement van Frasnes (les Avaing). Daar werd de lijn nog tot 2006 gebruikt door de suikerfabriek aldaar.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten